De honderd meest invloedrijke figuren ter wereld

In de editie van maandag 2 mei van het wereldwijd verspreide, Amerikaanse weekblad Time worden de honderd meest invloedrijke figuren van het ondermaanse voorgesteld. Dat gebeurt door middel van een foto met een relatief korte, pregnante tekst, waarin de bijzondere eigenschappen worden opgesomd.

Onder hen bevinden zich tal van bekende persoonlijkheden welke die invloed uitoefenen in het maatschappelijke of politieke ─ en in dat geval derhalve niet zelden volstrekt on-maatschappelijke ─ leven, ergens ter wereld, maar niet in de laatste plaats in, dan wel vanuit de Verenigde Staten van Amerika. Dat VS-president Barack Obama in die lijst voorkomt, mag dan ook niemand verbazen. Dat geldt schandelijk genoeg eveneens voor de aanwezigheid van de aan gepatenteerde zelfoverschatting lijdende Super Miss World Oprah Winfrey. En wie ook al deel uitmaakt van die honderd is de bedenker, eigenaar en bedrijver van het Ugly Face of Capitalism Book genaamd Mark Zuckerberg: "Because Facebook can be a Lifesaver." Niet zelden is het echter een Real Life Destroyer.
Verder komen er mensen in voor van wie je, gelukkigerwijs, nog nooit had vernomen, en dat tevens graag zo had willen houden, maar de Voorzienigheid, in de vorm van de Redactie van Time Magazine, besliste anders. Dat er mensen op staan die in de afgelopen maanden een rol van wereldformaat hebben gespeeld, bedoeld of niet, kan dan ook hooguit een schok teweeg brengen als zou blijken dat het om dictatoren gaat die hun mensen verachtende daden ongebreideld blijven uitoefenen.

Julian Assange van WikiLeaks

In het geval van Julian Assange is het terecht dat hij tussen die Honderd voorkomt, vanwege zijn, hier en daar onderschatte doch aan de andere kant tegelijkertijd overschatte berichten. Dat hij de wereldleiders en hun kwalijke praktijken in het nauw drijft, kan elke waarachtige democraat slechts met instemming vervullen. Aan de houding die veel politici, en in de eerste plaats vele in de VS daartegenover hebben ingenomen, geeft de belangstellende een goede indruk van de (on)betrouwbaarheid van henzelf. Julian Assange wordt beschreven door Germaine Greer.

Kille technocraat: GB's
Prime Minister Cameron

De kille technocraat David Cameron, Groot Brittannië's Prime Minister wordt met woorden voorgesteld door Arnold Schwarzenegger.
Christine Lagarde legt één en ander uit over de terecht als The de facto President of Europe gekwalificeerde Duitse Bondskanselier Angela Merkel, die ─ omdat ze, als geïncarneerde walvistraan, één der meest onaantrekkelijke vrouwen ter wereld is ─ een goed figuur zou slaan als Spook in het Nachthemd, en die slechts op één ding uit is: het vasthouden van de macht. Haar foto ─ een in dat opzicht zeer geslaagde portret ─ is dan ook een slag in het gezicht van de werkelijkheid, die haar ware gezicht toont.
Dat laatste geldt ook voor de van oorsprong Chinese, in de VS wonende schrijfster Amy Chua. Meer over haar en haar succesboek, morgen op onze dochtersite Tempel der Actualiteit.
Wie geïnteresseerd is in de resterende personen die in deze opsomming voorkomen, doet er goed aan het nummer van Time, dat reeds beschikbaar is, te lezen.

In TIME van 6 oktober staat ons milieu centraal

Milieu-helden in middelpunt
De editie van het Amerikaanse weekblad TIME van 6 october — die echter al bij de Europese abonnees zal zijn binnengekomen, en die bij de diverse soorten tijdschriftenhandelaren dan ook al we verkrijgbaar zal zijn — heeft het wereldwijde milieu, maar vooral de mensen en de organisaties die zich daarvoor inzetten, als centraal thema, dat met veel schakeringen groen op de voorpagina wordt aangekondigd. Opvallend is wel dat de gebruikelijke rode rand van het magazine hier niet overheerst, maar juist het vele groen op een witte ondergrond de aandacht vraagt. Heroes of the environment kopt het blad nu en het kondigt rechtsonder aan dat het Special Report in dit extra dikke, 112 pagina's binnenwerk omvattende, nummer de jaarlijkse focus op die mensen heeft gericht die in dit kader de wereld veranderen.


Ieder die het milieu een warm hart toedraagt en even de tijd neemt de diverse artikelen door te nemen, zal geraakt worden door de inzet van zoveel verschillende mensen — particulier of als onderdeel van een organisatie — voor zoveel verscheiden aspecten van dit onderdeel van onze cultuur en beschaving. Desondanks gaat het desastreuze kappen van het tropisch regenwoud dag in, dag uit verder en zijn de vooruitzichten dienaangaande niet bepaald hoopgevend, terwijl het Principe Hoop nu juist zo'n voortreffelijke impuls aan al de daaraan noodzakelijkerwijs gekoppelde handelingen kan geven.
Aanbevolen!