Een religieuze oorlog over klimaatverandering?

Op zondag 27 november, nog net vóór middernacht, om 23:55 uur, begint op het tweede Duitse publieke televisienet (ZDF) een nieuwe aflevering van het, in principe maandelijks eenmaal uit te zenden programma Das Philosophische Quartett, zoals gebruikelijk gepresenteerd door Peter Sloterdijk en Rüdiger Safranski.

 SF-auteur Frank Schäzting, links; naast hem fysicus Gerd Ganteför. (Afbeelding ZDF).

De als discussieprogramma gekwalificeerde thema-uitzending heeft deze keer als thema Klimawandel ─ ein Glaubenskrieg? Er zullen ook deze keer weer twee gasten deelnemen. Deze keer zijn dat Frank Schätzing en Gerd Ganteför. Laatstgenoemde us als fysicus verbonden aan de Universiteit van Konstanz, zijn tegenhanger in de discussie is auteur van bestsellers, die probeert de mensen bewust te maken van een niet alleen dreigende katastrofe, maar van een katastrofe die zich meer dan alleen aftekent, doch reeds in gang gezet is. Frank Schätzing bespeelt ook de angsten van zijn lezers, en dat is volstrekt legitiem, en des te meer als dat ertoe bijdraagt dat de aardbewoners zich wat bewuster gaan gedragen ten opzichte van de natuur, het milieu en de beschikbare grondstoffen, die er, in zeer belangrijke mate toe zullen moeten bijdragen dat de mens ook in leven kan blijven, zowel qua voedsel alsook op het punt van energie, en niet als laatste met betrekking tot een steeds schaarser wordend basiselement: Water.

ZDF-bijdrage over 'mode-verschijnsel': burn-out

In het televisieprogramma Zoom van het tweede publieke Duitse televisienet wordt op woensdag 31 augustus weer een aflevering uitgezonden, tussen 22:45 uur en 23:15 uur. De reportage die deze keer wordt gepresenteerd, draagt de titel Arbeiten bis zum Umfallen ─ Volksleiden Burnout. Daarin wordt aandacht besteed aan het feit dat steeds meer mensen worden getroffen door het syndroom dat wordt omschreven als burnout en niet zelden wordt veroorzaakt door te veel en te lang achtereen doorwerken. Workaholics noemde men tot voor korte zulke mensen, die dan overspannen raakten.

Pijnlijke trots en een onuitroeibaar vooroordeel

Op dinsdag 17 mei presenteert het tweede Duitse televisienet ZDF een portret van Maxima Zorreguieta, de echtgenote van kroonprins Willem Alexander der Nederlanden. In de titel wordt al op haar ─ al dan niet vermeende ─ charme gewezen. In de vooraankondiging werd ons land weer eens als Holland geafficheerd, en dat leidt tot de vraag of er bij de oosterburen ooit een stroming zal ontstaan die accepteert dat buurlanden autonoom zijn en zelf over hun naam beslissen, en dart ons land in het Duits Niederlande heet. Ons land heet al 197 jaar Koninkrijk der Nederlanden, kortweg Nederland, en dat zullen die voor een deel zeer imbeciele oosterburen toch eens moeten begrijpen als ze niet bij ons te boek willen staan als lieden met het Antlitz des hässlichen Deutschen mit der Mentalität des Herrenvolkes. Dat in die houding het schandalige element van misplaatste trots en dito vooroordeel ligt ─ een soort pride and prejudice, zou je kunnen zeggen ─, kunnen ze of willen ze niet begrijpen. Dat laatste, niet willen, is nog flink wat erger dan het niet kunnen.

Zo heb ik eens vergeefs getracht een wat oudere, en lange tijd voortreffelijke journaliste uit te leggen dat ons land al bijna twee eeuwen Nederland heet en dat Holland een regio is zoals Beieren of Schleswig Holstein. Het wel heel extreem vooringenomen vrouwtje ging onmiddellijk in de aanval: hoe ik er toch bij kwam. Holland heette Holland en als ik die naam wilde veranderen dan zou ik nog heel wat werk moeten verzetten, want er was natuurlijk geen sprake van dat ons land Nederland kon heten.
Ik heb haar verwezen naar Duitse naslagwerken, waarin haar in de moedertaal zou kunnen worden uitgelegd dat er op deze wereld geen staat is die Holland heet: de Brockhaus Enzyklopädie, en daarnaast ried ik haar Meyers Großer Weltatlas te raadplegen, aangezien die beide uitgaven onverbiddelijke autoriteit hebben. Het mocht, zoals te verwachten viel, in het geheel niet baten.
Wie mag zich er dan nog over verbazen dat er nog steeds drommen Nederlanders zijn die de oosterburen nog steeds niet vertrouwen. Want probeert u eens, om een vergelijking te trekken, hun staat als Bayern of Schwarzwald te kwalificeren, en de hele BRD is te klein. Als je dan nog eens probeert uit te leggen dat het in ons land exact zo is, krijg je de mededeling dat het "iets heel anders" is, en menigeen weet wat het betekent als mensen dat gaan roepen. Ze hebben nog een lange weg te gaan, die minne Duitsers.

Das Philospophische Quartett: Universm ohne Gott

Een universum zonder God?
Het tweede Duitse publieke televisienet (ZDF) presenteert ongeveer tien keer per jaar, op een zondag laat op de avond, respectievelijk vroeg in de nacht, een aflevering van het maatschappelijk-wijsgerige programma Das Philosophische Quartett met de twee gastheren Rüdiger Safranski (geboren 1945) en Peter Sloterdijk (geboren 1947).

Gero van Randow,
redacteur van het
weekblad Die Zeit.

Twee gasten zullen zich bij hen voegen, en zij zullen over en weer worden ondervraagd over vooral één thema op hetwelk zij — al dan niet ten rechte — geacht worden deskundig te zijn.
De uitzending die — als alles volgens de planning verloopt — nog net op zondag 28 november zal beginnen: vijf minuten voor middernacht en zal eindigen om 00:55 uur — heeft als thema Universum ohne Gott?
  
Friedrich Nietzsche en Stephen Hawking
Het is inmiddels alweer meer dan een eeuw geleden dat de Duitse denker, duider en dichter Friedrich Nietzsche (1844-1900) verklaarde dat God dood zou zijn (gegaan). Daartegenover komt de internationaal vermaarde astrofysicus Stephen Hawking met een nieuw boek op de markt waarin hij stelt dat God nooit heeft bestaan.

Friedrich Wilhelm
Graf, theoloog en
hoogleraar.

De beide gasten zijn Gero von Randow, geboren in 1953, publicist en redacteur van de Wochenzeitung Die Zeit, en Friedrich Wilhelm Graf, protestants theoloog en hoogleraar Systematische Theologie en Ethiek; geboren in 1948.
Hoewel Hawking een internationaal gezaghebbende wetenschapper is, zou het er wel eens op kunnen uitdraaien — in de dagelijkse praktijk althans — dat er meer gezag wordt toegekend aan de stelling van Friedrich Nietzsche. Gezien het gedrag van bijna alle regeringen in onze Oude Wereld, kun je zoiets ook best billijken.