Grote klassieken in verband met de dag 25 oktober

Op 25 oktober stierf de Engelse dichter Geoffrey Chaucer, en werd de Spaanse schilder Pablo Picasso geboren. Er zat echter wel bijna vijf eeuwen tussen die beide gebeurtenissen. De beide protagonisten zouden beiden in de loop der tijden wereldgeschiedenis schrijven. Chaucer (1343-1400) als auteur van de befaamde Canterbury Tales, die voor een deel in de jaren zeventig van de vorige eeuw nog door Per Paolo Pasolini (1922-1975) zijn verfilmd ─, Picasso (1881-1973) als de belangrijkste schilder van de twintigste eeuw.
__________
Afbeelding: Voorplat van de Penguin Classics-editie van Chaucers Canterbury Tales, in modern Engels overgezet. De afbeelding van de auteur is afkomstig uit een manuscript met miniaturen, dat zich thans in het British Museum bevindt.

Hoe kunstenaar Herbert Nouwens de Cellosuites van Papa Bach in massief staal heeft uitgebeeld

Voor het geval u van eerste klas beeldende kunst(en) en tegelijk van muziek van hoog niveau houdt, en als het toeval een beetje meespeelt van de toonkunst van Johann Sebastian Bach (1685-1750) en misschien ook nog wel in het bijzonder van diens Cellosuites, dan zit er voor u tussen nu en oktober niets anders op dan in ieder geval één keer een bezoek te brengen aan het Rosarium in de Groninger molenstad Winschoten, omdat daar zes keer een uitbeelding in massief staal te vinden is van de inspiratie die beelden kunstenaar Herbert Nouwens heeft opgedaan door de Cellosuites van Papa Bach. Al eerder had deze — niet zo goede christen als ons altijd wordt voorgetoverd, maar des te betere componist — ervoor gezorgd dat deze zelfde Herbert Nouwens een expositie had gewijd aan werk dat was ontstaan op basis van een reeks stukken van Bach senior: diens 24 Preludes en fuga's voor klavier, elke in 1998 hun neerslag hebben gevonden in 24 kleinplastieken. Deze keer heeft Herbert Nouwens het nog flink wat groter aangepakt, maar het zijn er dan nu ook 'slechts' zes.
Als u van de mogelijkheid gebruik maakt, de hierbij afgebeelde Derde Suite door middel van een muisklik te vergroten, dan kunt u wellicht nog meer details zien.
Over de hele reeks kunt u later deze maand een uitgebreid artikel vinden op de website van het bekendste klassieke muziektijdschrift Mens en Melodie.
Indien u meer mocht willen weten, alvorens naar Winschoten te reizen, bij voorbeeld om te zien welke op deze beelden betrekking hebbende extra's op welke dag worden geboden — zo treedt stercellist Dmitri Ferschtman op zaterdag 29 september op, en speelt hij die dag vanaf 17:00 uur alle zes Suites voor zijn instrument — dan doet u er goed aan de website van de gemeente Winschoten, die ik voor deze gelegenheid heb toegespitst op De Suites, te raadplegen voor nadere gegevens.

Zwei prächtige Geishas einer farbenliebenden, niederländischen Künstlerin

Wann haben Sie zuletzt eine schöne Geisha gesehen? Bitte sehr, hier sind zwei gleichzeitig. Ich fand Sie auf dem Weblog der niederländischen Künstlerin Annelies van Gils, und die Farbenpracht hat es mir sofort angetan. Manche Leute müssen wohl dasselbe empfunden haben, denn innerhalb von etwahin zwei Wochen haben achthundert Leute diesen, fast bis zur Erleuchtung führenden, durch tiefe Farben definierten, Damen einen Besuch abgestattet. Muss man, wenn man sowas empfindet, nicht sofort dazu übergehen andere Leute darauf hinzuweisen, dass diese Annelies auch weiterhin schöne Kunst produziert, die sie auf ihrem Weblog vorstellt: Photographien, Zeichnungen und auch kleinere Bildhauwerke — zum Beispiel eine kleine, 20 Zentimeter hohe Eule aus Seifenstein, in der zwar fast niemand eine Eule erkennen kann, die jedoch so manch einem und, nicht zu vergessen, manch einer, schon bald ans Herz gewachsen ist.
Die Vielfarbigkeit dieser Niederländerin — und bitte: nicht sofort wieder übersetzen mit Holländerin, denn das wäre genau so unsinnig und diskriminierend wie alle Hamburger als Schwarzwälder zu verunglimpfen — ist eines Ihrer Markenzeichen, und deshalb möchte ich hier nichts weiter als darauf hinweisen dass man das alles für sich entscheiden kann indem man sich einmal anschaut was Annelies Ihnen und anderen alles zu bieten hat.

Een supersnelle auto met panne in het jaar 1907

In het decembernummer van het Engelstalige maandblad Cassell's Magazine van 1907 is de hierbij voorgestelde kleurenplaat opgenomen, met daaronder de vaste vraag: "Kunt u mij zeggen?" Waarna het rekenraadseltje volgt: Dit gemotoriseerde voertuig haalde zestig mijl in een uur en tien minuten. Hoe lang heeft het nodig om zeventig mijl te kunnen afleggen?
Het is een fraaie spotprent met meer dan één aspect. De wijze waarop de heer geheel rechts is gekleed, geeft al aan dat er wel geld in het spel is (om zo'n auto te kunnen verwerven en onderhouden), en als contrast bij dat toen hypermoderne, lawaai makende en supersnel rijdende voertuig, zien we al die verschillende dieren, die het fenomeen komen inspecteren. Het staat stil, maakt geen lawaai, zoals tijdens het voorbij stuiven, en dus kunnen ze allemaal best eens een kijkje gaan nemen: koeien, paard, ezel, vogels, fazanten, vos, hazen en konijnen. Het nieuwe fenomeen vraagt zoveel aandacht van ze — en de nieuwsgierigheid staat op de gezichten van de koeien ook wel te lezen — dat de dieren die anders zo beducht zijn voor de vos, nu alleen in één richting kijken. Als u via één muisklik de foto vergroot, zult u al die aspecten nog veel beter kunnen waarnemen.
De tekening is gesigneerd G.L. Stampa.